Urodził się w 1875r., zmarł pod koniec II wojny światowej w obozie koncentracyjnym w Mauthausen. Był pionierem z dziedziny polskiej kinematografii. Od wczesnych lat młodości działał w warszawskim Towarzystwie Fotograficznym. W wieku 23 lat rozpoczął eksperymenty z kinematografią. Jego pierwszym dziełem był aparat, który służył do odzwierciedlania ruchu w naturze za pomocą fotografii. Urządzenie to wykonywało około 50 zdjęć na sekundę. Odtwarzanie takiego filmu odbywało się na tym samym aparacie, tylko nieco inaczej przekonfigurowanym. Cztery lata później Prószyński zademonstrował biplegraf. Skonstruował także pierwszą amatorską kamerę - projektor. Pod koniec pierwszego dziesięciolecia XX w. Prószyński przeniósł się do Paryża, lecz nie zaprzestał dalszych prób z kinematografią. Skonstruował tam projektor, w którym zastosował trójlistkową migawkę, redukującą migotanie. Skonstruował także pierwszą na świecie ręczną kamerę filmową. Urządzenie to stosowano na frontach I wojny światowej. W 1943r. rozpoczął pracę nad urządzeniem, które na dźwiękowej taśmie filmowej miało nagrywać książki dla niewidomych. Pracy tej nie ukończył.