Żył na przełomie XVIII i XIX stulecia. Od dzieciństwa interesował się konstruowaniem (początkowo) maszyn wodnych, jednak zamiłowania te nie były pochwalane przez jego ojca. Zdolności Bożka zauważył wizytator szkolny, który pomógł mu dostać się do gimnazjum, gdzie bez przeszkód mógł już poddać się swojej pasji. Skonstruował tam zegar, który posiadał mechanizm do wybijania kwadransów a także wskazywał upływ minut. Po ukończeniu gimnazjum wyemigrował z kraju. Ostatecznie osiadł w Czechach, gdzie po u kończeniu studiów nadal zajmował się konstruktorstwem. Był konstruktorem warsztatu tkackiego i postrzygarki sukna, maszynę do szlifowania luster, a także był wykonawcą protez rąk i nóg dla inwalidów wojennych. Był także autorem zegara, który odmierzał Czechom czas do lat osiemdziesiątych poprzedniego stulecia. Jako pierwszy w Europie skonstruował parowóz, a 2 lata później łódź z napędem parowym. Przy tym wynalazku szczęście niestety mu nie dopisało: pogoda zepsuła pokaz, a puszka z zebranymi pieniędzmi została skradziona. Od tego czasu popadł w obłęd i porozbijał swe wynalazki. Zmarł w ubóstwie.